Isang nakakaantig na kuwento tungkol sa pagkakaisa at pagmamahalan ng isang pamilya sa isang payapang barangay. Samahan sina Allan, Mikay, at Momoy sa kanilang pagtuklas na ang tunay na kaligayahan ay nagmumula sa pagbabahagi at pagkalinga sa isa't isa sa gitna ng mga pagsubok.
Sa isang masayang barangay, nakatira ang pamilya nina Allan, Mikay, at Momoy kasama ang kanilang masisipag na magulang. Hinahangaan sila ng lahat ng kanilang mga kapitbahay dahil sa kanilang kabutihan at pagtutulungan sa bawat araw.
Isang hapon, umuwi ang kanilang ama mula sa trabaho na may dalang isang pirasong hinog na mangga lamang para sa kanilang tatlo. Humingi ng paumanhin ang ama dahil ito lang ang kanyang nakayanan, ngunit agad na ngumiti si Allan at sinabing paghahatian na lang nila ito.
Masayang nagsalo-salo ang tatlong magkakapatid sa iisang mangga sa loob ng kanilang tahanan. Natutunan nila na mas sumasarap ang anumang pagkain at mas lumalaki ang saya kapag ito ay pinagsasaluhan nang may pagmamahalan.
Habang masayang namimitas ng atis sa bakuran makalipas ang ilang araw, biglang sumigaw si Mikay dahil sa nakitang ahas malapit sa puno. Nanlaki ang mga mata ng magkakapatid sa takot habang nakaturo ang bata sa madamong bahagi ng bakuran.
Bilang panganay, mabilis na kumilos si Allan upang protektahan ang kanyang mga nakababatang kapatid at dinala sila patungo sa loob ng kanilang bahay. Agad nilang ibinalita sa kanilang mga magulang ang nakitang panganib para humingi ng tulong.
Agad na kinuha ni Tatay Manny ang kanyang gamit at maingat na hinanap ang ahas sa paligid ng mga puno ng atis. Kahit hindi na niya ito nakita, nagpasya siyang linisin nang mabuti ang bakuran at alisin ang mga matataas na damo para sa kaligtasan ng mga bata.
Noong gabing iyon, nag-usap sina Nanay Abi at Tatay Manny tungkol sa balak nilang pagpasyal sa mga bata sa Masbate. Gusto nilang mawala ang takot ng mga anak at muling sumaya ang mga ito sa piling ng kanilang lolo at lola.
Kinabukasan, nagising ang magkakapatid sa amoy ng masarap na almusal na may kasamang mangga, mani, at melon sa hapag-kainan. Tuwang-tuwa sila nang malaman na bibiyahe sila patungong Masbate para sa isang espesyal na bakasyon.
Pagdating sa Masbate, sinalubong sila ng mahigpit na yakap nina Lolo at Lola sa kanilang malawak na bakuran. Naglaro ang mga bata sa damuhan, kumain ng masasarap na pagkain, at nakatanggap pa ng munting regalo para sa kanilang pag-aaral.
Sa kanilang pag-uwi, puno ng pasasalamat sina Allan, Mikay, at Momoy sa kanilang mga magulang dahil sa masayang karanasan. Nagyakap ang buong pamilya nang may malaking ngiti, batid na ang kanilang pagmamahalan ang pinakamahalagang kayamanan sa lahat.
Ang Pamilya ng Tatlong Magkakapatid Isinulat ni: Maria Magdalena F. Jebulan Sa isang barangay, may isang pamilyang labis na hinahangaan ng kanilang kapitbahay. Bukod sa napakasipag ng mag-asawa, napakabait pa ng kanilang tatlong anak. Allan, Mikay at Momoy ang kanilang pangalan. Si Allan ang pinakamatanda sa kanilang magkakapatid. Tuwing dumarating galing ng trabaho ang kanilang ama palagi itong may dalang 3 hinog na mangga para sa magkakapatid. Ngunit isang araw, isang hinog na lang na mangga ang dala ng kanilang ama. "Pasensiya na mga anak, ito lang ang nakayanan ko ngayon. Hayaan niyo pagsahod ko ko tig-iisa ulit kayo ng mangga", paliwanag ng kanilang ama. "Okay lang po papa, paghahatian na lamang namin ito", sagot ni Allan. Habang kumakain sila, naramdaman ng magkakapatid na mas masarap pala ang mangga kapag pinagsasaluhan. Kahit isa lang ito, naging sapat pa rin para sa kanilang tatlo dahil sa pagtutulungan at pagmamahalan nila. Mula noon, natutunan nila na ang pagbabahagi ay nagpapalaki ng saya at nagpapagaan ng anumang pagkukulang. Makalipas ang ilang araw, namitas ng atis ang magkakapatid sa bakuran. Biglang sumigaw si Mikay "ahas! ahas! Nasaan? gulat na tanong ni Allan. "Nandiyan kuya malapit sa puno ng atis," takot na takot na sagot si Mikay. Agad na bumaba si Allan, mabilis na kinuha ang dalawang kapatid at tumakbo papasok ng bahay. Sinabi nila sa kanilang magulang ang nakita nila, agad naman itong pinuntahan ng tatay Manny nila. Pagdating sa may atisan, hinanap nang hinanap ni Manny ang ahas pero hindi na niya ito nakita. Naisipan na lamang niya na linisan at alisin ang mga damo sa bakuran. Kinagabihan, bago tuluyang natulog ang mag-asawa, nag-usap muna sila tungkol sa nangyari kanina sa bakuran. "Manny, ano kaya kung ipasyal muna natin ang mga bata kina lolo at lola nila para malibang at maalis ang takot nila sa ahas." "Ano sa palagay mo?" tanong ni Abi. "Magandang ideya iyan, sige bukas total wala pa naman silang pasok", sagot ni Manny. Kinaumagahan, maagang nagluto ang mag-asawa. Nang magising ang magkakapatid, "Wow! ang sarap naman ng almusal", sabay-sabay na sabi ng magkakapatid. "Bakit andami nating pagkain mama?" tanong ni Mikay. "May mangga, mani, at melon," dagdag pa ni Momoy. "Pupunta tayo kina lolo at lola ninyo sa Masbate", sagot ng mama nila. "Yehey! Tuwang-tuwa na sabi ng magkakapatid. Pagdating nila ng Masbate, laking tuwa ng dalawang matanda, niyakap nito ang magkakapatid, kumain sila at naglaro nang naglaro sa bakuran. Binigyan pa sila ng pera pambaon sa paaralan ng kanilang lolo at lola. Kinaumagahan, umuwi na sila sa bahay nila. "Mama, papa salamat po sa araw na ito 'masayang-masaya po kami", Tuwang-tuwa na sabi ni Allan. "Oo nga po, mahal na mahal po namin kayo" dagdag pa ni Mikay. Napangiti ang mag-asawa sabay yakap sa mga ito. -WAKAS-
