Берекелі шаңырақ

Биік белдің баурайында, гүлдермен көмкерілген әдемі үй бар еді. Бұл үйде Әділбек пен Нұргүл өздерінің төрт баласымен бақытты әрі тату-тәтті ғұмыр кешіп жатты.

Отағасы Әділбек – ақылды әрі еңбекқор жан. Ол кенже ұлы Әлтайырға ағаштан ойыншық жасауды үйретіп, ер азаматқа тән төзімділік пен шеберлікті бойына сіңіруде.

Анасы Нұргүлдің жүзінен әрқашан шуақ шашырап тұрады. Ол үйдің берекесін кіргізіп, хош иісті нан пісіріп, балаларына шексіз мейірім мен аналық жылулық сыйлайды.

Тұңғыш қызы Мөлдір – салмақты әрі парасатты бойжеткен. Ол кіші сіңлілеріне қамқор болып, олардың сабағына көмектеседі және өзінің білімімен үлгі көрсетеді.

Мерей болса, өнерге жақын, өте көңілді қыз. Оның домбырадан шыққан әсем күйі мен сыңғырлаған күлкісі бүкіл үй ішін қуанышқа бөлеп, бәрінің көңіл-күйін көтереді.

Ұлданай – табиғатты жаны сүйетін, қиялшыл қыз. Ол бақшадағы гүлдерге күтім жасап, құстардың әнін тыңдағанды және айналадағы сұлулықты суретке салғанды ұнатады.

Үйдің еркесі Әлтайыр өте пысық әрі алғыр бала болып өсуде. Ол әрқашан жаңа нәрсені білуге құштар және өзінің тапқыр сұрақтарымен ата-анасын жиі таңғалдырады.

Кеш батқанда бүкіл отбасы үлкен дастарқан басына жиналады. Олар бір-бірінің жетістігіне қуанып, өткен күннің қызықтарын бөлісіп, жылы атмосферада ұзақ әңгімелеседі.

Бірде Ұлданайдың көңілі түскенде, бауырлары мен ата-анасы оған бірден қолдау көрсетті. Осы сәтте олар бірліктің кез келген қиындықты жеңетін ұлы күш екенін тағы да түсінді.

Түн жамылып, жұлдыздар жымыңдағанда, бұл шаңырақтан махаббат пен тыныштықтың иісі аңқиды. Отбасы құндылығы – олардың ең үлкен қазынасы мен баянды бақыты.