Isang madamdaming kwento tungkol kay Mateo, isang batang nagsisikap sa gitna ng hirap upang makamit ang kanyang mga pangarap. Tuklasin kung paano ang katapatan at sipag ay nagiging liwanag sa gitna ng madilim na pagsubok ng buhay.
Isang batang lalaki na nagngangalang Mateo ang nakatayo sa labas ng kanilang maliit na barung-barong sa gilid ng riles ng tren, habang hawak ang kanyang mga aklat at nakatingin sa malayo nang may determinasyon.
Sa loob ng isang silid-aralan, masipag na nakikinig si Mateo sa kanyang guro habang maingat na nagsusulat sa kanyang kuwaderno, suot ang kanyang tanging malinis na uniporme.
Pagdating ng hapon, makikita si Mateo sa karinderya ni Aling Nena na nakasuot ng apron at seryosong naghuhugas ng tumpok-tumpok na mga plato sa ilalim ng maliit na bumbilya.
Kausap ni Aling Nena si Mateo habang naglilinis ng lamesa, bakas sa mukha ng matanda ang pag-aalala habang si Mateo naman ay nakangiting tumutugon kahit halata ang pagod sa kanyang mga mata.
Sa gitna ng gabi, nakasandal si Mateo sa kanyang maliit na mesa at nakatulog sa ibabaw ng kanyang notebook, habang ang anino ng dumaraang tren ay makikita sa bintana ng kanilang dampa.
Kinabukasan sa paaralan, kinakausap nina Marco at Jojo si Mateo sa isang sulok, ipinapakita ang kanilang mga bagong gadget at tila inaakit siyang sumama sa kanilang masamang gawain.
Tinitingnan ni Mateo ang kanyang mga kamay na magaspang at puno ng bula ng sabon, bago niya tinalikuran ang kanyang mga kaklase upang pumasok sa kanilang silid-aralan para sa pagsusulit.
Buong husay na sumasagot si Mateo sa kanyang exam paper, malayo ang tingin at tila inaalala ang mga pangaral ng kanyang ama tungkol sa pagpili ng tamang landas sa buhay.
Sa araw ng pagtatapos, naglalakad si Mateo sa entablado suot ang kanyang toga at mga medalya, habang inaalalayan ang kanyang amang may hawak na tungkod ngunit punong-puno ng galak ang mukha.
Nakatayo si Mateo sa podium habang nagbibigay ng kanyang talumpati sa harap ng maraming tao, habang ang sikat ng araw ay tumatama sa kanyang mukha na sumisimbolo sa kanyang maliwanag na kinabukasan.
(PAHINA 1: COVER PAGE) ANG ANINO NG MGA BINTANA Isinulat ni: Ana Marie V. Basilides (PAHINA 2: PAGHAHANDOG) Ang kwentong ito ay iniaalay ko sa lahat ng mga estudyanteng nakararanas ng pagod, sa mga nangangarap sa gitna ng hirap, at sa mga naniniwalang ang edukasyon ang susi sa mas maliwanag na bukas. (PAHINA 3: ANG SIMULA) Sa isang maliit na barung-barong sa gilid ng riles, naninirahan ang labinlimang taong gulang na si Mateo. Si Mateo ay nasa Ikasampung Baitang (Grade 10). Sa umaga, siya ay isang masipag na mag-aaral; sa gabi, siya ay isang "boy" sa karinderya ni Aling Nena. Tuwing alas-kwatro ng hapon, pagkatapos ng klase, hindi laro o tambay ang inuuna ni Mateo. Agad siyang naghuhubad ng uniporme—na maingat niyang tinitiklop dahil iyon lang ang tanging maayos niyang suot—at nagsisimulang maghugas ng mga tumpok-tumpok na plato. "Mateo, anak, baka gusto mo munang magpahinga? Namumutla ka na," untag ni Aling Nena habang nagpupunas ng lamesa. Ngumiti lang si Mateo, bagaman ramdam niya ang kirot sa kanyang likod. "Ayos lang po, Aling Nena. Sayang din po ang dagdag na kikitain para sa proyekto namin sa Science." (PAHINA 4: ANG PAGSUBOK) Dumating ang linggo ng "Periodic Exams." Ito ang pinakamahirap na panahon para kay Mateo. Kulang siya sa tulog dahil kailangan niyang mag-overtime sa karinderya upang mabili ang gamot ng kanyang maysakit na ama. Isang gabi, habang nag-aaral sa ilalim ng aandap-andap na bumbilya, nakatulog si Mateo. Nagising na lamang siya nang marinig ang sipol ng tren sa madaling araw. Napatingin siya sa kanyang notebook—basa ito ng kanyang laway at ang mga letra ay tila nagsasayaw sa kanyang paningin sa sobrang pagod. "Kaya ko pa ba?" bulong niya sa sarili. Naisip niyang huminto na lang. Tutal, mas kailangan ng pera sa bahay kaysa sa matataas na grado. (PAHINA 5: ANG TUKSO) Sa paaralan kinabukasan, nakita ni Mateo ang kanyang mga kaklase na sina Marco at Jojo. Sila ang mga "cool kids" sa school na laging may bagong gadget. "Mateo, balita ko hirap ka na," sabi ni Marco. "Bakit 'di ka sumama sa amin? May 'raket' kami sa kabilang kanto. Madali lang ang pera, hindi mo na kailangang magpaka-alipin sa karinderya." Alam ni Mateo kung anong klaseng raket ang tinutukoy ng dalawa—ang pagdedeliber ng mga "ilegal" na pakete. Malaki ang kita, ngunit alam niyang malaki rin ang kapalit: ang kanyang dangal at kinabukasan. Tumingin si Mateo sa kanyang mga kamay na magaspang dahil sa sabon at tubig, at muling tumingin sa kanyang mga kaklase. (PAHINA 6: ANG PAGPAPASYA) "Salamat na lang, Marco," mahinahong sagot ni Mateo. "Mabagal man ang kita ko, nakakatulog naman ako nang mahimbing sa gabi." Pinagtawanan siya ng dalawa, ngunit hindi ito pinansin ni Mateo. Pumasok siya sa silid-aralan at ibinuhos ang lahat ng kanyang konsentrasyon sa pagsusulit. Sa gitna ng exam, tila naririnig niya ang payo ng kanyang ama: "Ang madaling daan, Mateo, ay madalas na patungo sa bangin. Ang mahirap na daan ang tunay na patungo sa itaas." Matapos ang pagsusulit, lumabas si Mateo na may ngiti sa mga labi. Hindi dahil sigurado siyang perpekto ang score niya, kundi dahil alam niyang lumaban siya nang tapat. (PAHINA 7: ANG BUNGA) Lumipas ang mga buwan. Dumating ang araw ng pagtatapos. Sa hile-hilerang mga mag-aaral, namumukod-tangi si Mateo. Suot niya ang kanyang luma ngunit malinis na sapatos. Nang tawagin ang kanyang pangalan bilang "With Honors" at "Leadership Awardee," bumuhos ang luha sa kanyang mga mata. Umakyat siya sa entablado kasama ang kanyang amang nakatukod, ngunit bakas ang labis na karangalan sa mukha. Sa kanyang talumpati, sinabi ni Mateo: "Ang kahirapan ay hindi hadlang, kundi isang hamon na dapat nating lundagan. Ang mga anino sa ating bintana ay mawawala rin kapag sumikat na ang araw ng ating pagsisikap." Si Marco at Jojo? Wala sila roon. Balitang-balita na napatalsik sila sa paaralan dahil sa pagkakasangkot sa gulo. (PAHINA 8: ANG ARAL) Natutunan ni Mateo na ang integridad at sipag ay mas mahalaga kaysa sa mabilis na kayamanan. Ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa kinang ng iyong gamit, kundi sa lalim ng iyong pinagdaanan upang marating ang iyong pangarap.
