Küçük Elif'in bayram coşkusuyla dolu macerasına katılın! Yeni elbiseleri, parıldayan ayakkabıları ve ailesiyle geçirdiği unutulmaz bayram ziyaretleri, bu kitapta hayat buluyor. Aile bağları, sevgi dolu anlar ve bayram geleneklerinin sıcaklığıyla dolu bu hikaye, kalplere dokunacak.
Elif yeni elbiselerini giymişti ve saçlarına özen göstermişti. Yeni ayakkabıları kırmızı fiyonklarla parlıyordu. Sabah erkenden kalkmış, kahvaltı masasına oturmuştu. Ailesiyle birlikte bayram sevincini yaşıyordu.
Babası ve annesi kahvaltıyı hazırlamıştı. Ailece kahvaltı ettikten sonra, babası “Haydi, büyüklerimizi ziyaret edelim,” dedi. Elif heyecanla yerinden fırladı, bayram ziyaretlerine başlamak için sabırsızlanıyordu.
İlk ziyaret, Elif’in anneannesi ve dedesine oldu. Onların ellerini öptüler ve “Bayramınız kutlu olsun!” dediler. Dede, Elif'e pembe bir mendil verdi ve içinde bayram harçlığı olduğunu söyledi. Anneanne ise tatlı hazırlamıştı.
Anneannesi Elif'e tatlısını verirken, “Dişlerini fırçalamayı unutma!” diye tembih etti. Elif tatlısını yerken gülümsedi. Daha sonra diğer akrabalarını da ziyaret ettiler, bayramlaşmanın mutluluğunu yaşadılar.
Akşama doğru eve döndüklerinde, uzaktaki akrabalarını aradılar. Onlara da iyi bayramlar dilediler. Babası, Elif'e bayramların bir araya gelmek, sevgi ve paylaşmak olduğunu anlattı.
Elif, o gün bir bayram kartı hazırladı ve halasına gönderdi. Halasından da bir kart ve güzel bir hikaye kitabı geldi. Elif, yeni kitabına sarılarak bayramın getirdiği mutlulukla gülümsedi.
Mine yeni elbiselerini giydi. Saçlarına o gün daha da özendi. Mine’nin yeni ayakkabıları pırıl pırıl parlıyordu. Üstelik kırmızı fiyonkluydu. Babası ve annesi erkenden kalkmıştı. Kahvaltı masası hazırdı. Ailece kahvaltı ettiler. Babası “Sırayla büyüklerimizi ziyaret edelim. Bu güzel bayram gününde onları sevindirelim.” dedi. Bayram ziyaretine ailenin en büyüklerinden başladılar. Ailenin en büyükleri Mine’nin anneannesi ve dedesiydi. Onların ellerini öptüler. “Bayramınız kutlu olsun!” dediler. Dedesi, Mine’ye pembe bir mendil verdi. “İçinde bayram harçlığı var Mine, istediğini al kendine!” dedi. Anneannesi tatlı yapmıştı. “Bayramda tatlı yiyelim, tatlı konuşalım.” dedi. Mine’ye tatlısını verirken “Dişlerini fırçalamayı unutma!” diye de tembihledi. Mine ve ailesi o gün akrabalarına bayram ziyaretine gittiler. Akşama doğru eve geldiler. Uzaktakilere de telefon ettiler. Telefonda iyi bayramlar dilediler. Babası o gün Mine’ye biraz bayramdan söz etti: “Mineciğim, bayramlar bizleri bir araya getirir. Küçükler büyükleri ziyaret eder. Komşular birbirine gider. Uzaktakilerle de telefonlaşırız. Uzaktaki arkadaşlarımıza, yakınlarımıza bayram kartı atarız.” Mine o gün bir bayram kartı hazırladı. Kartını uzaktaki halasına postaladı. “Bayramınız kutlu olsun, iyi bayramlar!..” dedi. Halasından da Mine’ye bir bayram kartı geldi. Halası bir de bayram hediyesi göndermişti. Bu, çok güzel bir hikâye kitabıydı. Mine çok mutlu oldu. Hemen kitabı incelemeye koyuldu. Bu hikayeyi karakterlerin adını değiştirerek ve birkaç değişiklik ekleyerek tamamla.
