ஏலாம்மாவும் குட்டி இளவரசியும்,ஒரு அழகான மலைக்கிராமம்.,மலையிலிருந்து பாயும்,அருவி ஆற்றோடு கலக்கும்,அமைதியான அதிகாலை நேரம்.,அங்கே ஏலாம்மா,என்ற ஒரு நல்ல உள்ளம்,கொண்ட பெண்,வாழ்ந்து வந்தாள்.,தினமும் காலையில் ஆற்றுக்கு வரும் அவள்,,மீன்பிடிப்பவர்கள் பாடும்,\"ஏலே லோ ஆயிலாஷா...\" பாடலை,மனதிற்குள் முணுமுணுத்துக்கொண்டே,தன் வேலைகளைச் செய்வாள்.,ஆனால்,,அவளது கண்கள் எப்போதும் சோகமாகவே இருக்கும்.,சில காலத்திற்கு,முன்புதான்,அவளது அன்பு மகள்,மீனம்மா இறந்துபோயிருந்தாள்.,மகளின் நினைவால்,ஏலாம்மா தினமும்,கண்ணீர் வடித்துக்,கொண்டிருந்தாள்.,அன்று அதிகாலை,,ஆற்றங்கரையில் ஏலாம்மா நின்றிருந்தபோது,,ஒரு அதிசய நிகழ்வு நடந்தது.,ஆற்றின் நீரில்,மிதந்து வந்த ஒரு,சிறிய படகு கரையை,ஒதுங்கியது.,ஏலாம்மா ஓடிப்போய்ப் பார்த்தாள்.,அந்தப் படகில், ஒரு அழகான சிவப்பு,நிறக் கம்பளத்தில்,ஒரு சுட்டிப் பாப்பா,புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தது!,குழந்தைக்கு அருகில் ஒரு கடிதமும்,,ஒரு சிறிய பெட்டியும் இருந்தன.,ஏலாம்மா,அந்தக் கடிதத்தை எடுத்துப் படித்தாள்: >,\"இவள் எங்களது நாட்டின் குட்டி இளவரசி.,ஆபத்திலிருந்து,தப்பிப்பதற்காக,இவளை ஆற்றில் அனுப்பி,வைக்கிறோம்.,இவளை வளர்க்கத்,தேவையான செல்வமும்,இதில் உள்ளது.,அன்புள்ளவர்கள்,யாராவது இவளைத் தன்,சொந்தக் குழந்தையாக,வளர்க்க வேண்டுகிறோம்.\" >,குழந்தையைக் கண்டதும்,ஏலாம்மாவின் சோகம் எல்லாம் பறந்துபோனது.,\"மீனம்மாவே எனக்குக்,குழந்தையாக மீண்டும்,வந்துவிட்டாள்!\",என்று மகிழ்ச்சியில் அவளது கண்கள்,ஆனந்தக் கண்ணீரைப் பொழிந்தன.,குழந்தையைக் கைகளில்,ஏந்திக்கொண்டு,ஏலாம்மா தன் வீட்டிற்குள்,காலடி எடுத்து வைத்தாள்.,அப்போது ஒரு அதிசயம் நடந்தது!,சுவரில் இருந்த,மறைந்த மகள் மீனம்மாவின்,படத்திலிருந்து,ஒரு பூமாலை நழுவி,,குட்டி,இளவரசியின் கழுத்தில் சரியாக விழுந்தது!,தன் அக்கா வானத்திலிருந்து,வாழ்த்துவது போலக் குழந்தை,கலகலவெனச் சிரித்தது.,அன்று முதல்,,ஏலாம்மாவின் வீட்டில்,சோகம் மறைந்து,மகிழ்ச்சி பொங்கியது.,அரச குடும்பத்து இளவரசி,,ஏலாம்மா,என்ற ஏழைத் தாயின்,அன்பிலும் அரவணைப்பிலும்,மிகச் சமர்த்தான,செல்லக்,குழந்தையாக வளரத்,தொடங்கினாள்.,கதையின் நீதி: >,உண்மையான அன்பும்,கருணையும்,உள்ள இடத்தில் தெய்வமே,குழந்தையாக வந்து,ஏலாம்மாவும் குட்டி இளவரசியும்.
Faça login para ver o prompt completo 
