Арманның жүрегіндегі Отан

Арман - екінші сыныпта оқитын қызыққұмар әрі мейірімді ұл. Ол жасыл төбелер мен кең байтақ даламен қоршалған көркем ауылда тұрады. Әр таң сайын Арман туған жерінің таза ауасын жұтып, туған өлкесінің сұлулығына сүйсіне қарайды.

Мектепте мұғалім оқушыларға Отан деген не екенін түсіндірді. Отан тек асу-асу таулар мен өзендер емес, ол біздің отбасымыз, достарымыз және өзіміз тұратын айналамыз екенін айтты. Арман бұл сөздерді жүрегімен ұғып, туған жеріне пайдасын тигізгісі келді.

Сабақтан соң Арман достарын жинап, саябақты тазалауға бел буды. Балалар жерде жатқан қоқыстарды жинап, ағаш түптерін ретке келтірді. Олар бірлесе еңбек етіп, айналаны таза ұстау – белсенді азаматтың басты міндеті екенін түсінді.

Арман саябақтың бір бұрышына жас көшеттер мен әдемі гүлдер отырғызды. Ол өсімдіктерге су құйып жатып, табиғатты қорғау да туған елге деген сүйіспеншілік екенін сезді. Арманның бұл ісіне өтіп бара жатқан ауыл тұрғындары сүйсіне қарады.

Түстен кейін балалар көрші тұратын Раушан әжеге көмектесуге барды. Арман әженің ауыр дорбасын көтерісіп, ауласын сыпыруға жәрдемдесті. Раушан әже балаларға туған өлке тарихы мен бұрынғы батырлар туралы ғибратты әңгіме айтып берді.

Мектепте Менің отаным – Қазақстан деген тақырыпта көрме ұйымдастырылды. Арман мен оның сыныптастары ұлттық киімдерін киіп, дайындаған бұйымдарын көрсетті. Олардың жүрегінде туған елінің мәдениеті мен дәстүріне деген мақтаныш сезімі кернеді.

Арман көрмеге елдің көк байрағы мен кең даланы бейнелеген суретін ұсынды. Ол туымыздағы қыран құс пен күннің көзі еліміздің еркіндігін білдіретінін мақтанышпен айтты. Сыныптастары оның суретіне тәнті болып, қошемет көрсетті.

Балалар мектеп ауласына кіші сынып оқушылары үшін Кітап бұрышын жасауды ұйғарды. Арман өзінің сүйікті кітаптарын алып келіп, өзге балалармен білім бөлісті. Осылайша олар айналасындағы жандарға қамқорлық жасаудың маңыздылығын ұқты.

Елге деген сүйіспеншілік үлкен істерден емес, күнделікті кішкентай игі әрекеттерден басталатынын Арман айқын түсінді. Тазалықты сақтау, үлкенді сыйлау, кішіге қамқор болу – бұл нағыз азаматтық ұстаным еді. Арман өз бойында осындай қасиеттердің қалыптасқанына қуанды.

Кешкісін Арман төбеге шығып, күннің батып бара жатқан сәтіне көз тастады. Алтын түсті дала мен жарық шашқан ауыл көрінісі оның жүрегіне жылулық ұялатты. Ол өзінің туған жерін әрдайым қорғауға және оның гүлденуіне үлес қосуға іштей сөз берді.