Η Περιπέτεια του Αρίωνα στο Δάσος

Ένα πρωί, ο Αρίωνας ξεκίνησε για το δάσος με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. Ήταν έτοιμος για μια μεγάλη περιπέτεια.

Αφού πέρασε τη λίμνη με τα βατραχάκια που έκαναν αστείες φωνές, έφτασε στο ξέφωτο με τα άγρια άλογα. Τα άλογα έτρεχαν ελεύθερα και ανέμελα.

Ο Αρίωνας σταμάτησε για να θαυμάσει την ομορφιά του τοπίου. Τα χρώματα της φύσης τον μάγευαν.

Συνέχισε προς τους πρόποδες του βουνού. Ο δρόμος ήταν γεμάτος λουλούδια και πεταλούδες.

Όταν άρχισε να ανεβαίνει στο βουνό, ο ουρανός άρχισε να συννεφιάζει. Ένα κρύο αεράκι διαπέρασε το κορμί του.

Συνέχισε τον ανηφορικό δρόμο προς τη σπηλιά του λύκου. Ήταν λίγο φοβισμένος, αλλά αποφασισμένος να φτάσει στον προορισμό του.

Πριν μπει μέσα στη σπηλιά, άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς και να αστράφτει. Ο Αρίωνας τρόμαξε.

Έτρεξε και πρόλαβε να μπει στη σπηλιά για να περιμένει μέχρι να σταματήσει η βροχή. Η σπηλιά ήταν σκοτεινή και υγρή.

Μετά από λίγη ώρα, η βροχή σταμάτησε και ο ήλιος άρχισε να λάμπει ξανά. Ο Αρίωνας βγήκε από τη σπηλιά.

Ο Αρίωνας επέστρεψε στο σπίτι του γεμάτος όμορφες αναμνήσεις από την περιπέτειά του στο δάσος. Ήξερε ότι θα επιστρέψει σύντομα.