Алтын Шаңырақ аңызы

Биік таулардың етегінде, жасыл жайлауда Алтай есімді батыл бала тұрыпты. Бір күні ауылдың дана ақсақалы елдің берекесі мен бірлігінің белгісі болған киелі Алтын Шаңырақтың жоғалғанын айтады.

Алтай киелі жәдігерді іздеп табуға бел буады. Оған ақылды қарындасы Жібек қосылып, жолға дәмді бауырсақтар мен құрт салынған қоржын дайындайды.

Олар жолда қанаты жараланған кішкентай Қарлығашты кездестіреді. Балалар құсқа көмектесіп, оның жарасын таңғанда, Қарлығаш ризашылықпен Алтын Шаңыраққа апаратын бағытты көрсетеді.

Тау соқпағында олар тұзаққа түсіп қалған айбынды Тұлпарды көреді. Алтай Тұлпарды босатып, жануарға деген қамқорлық пен мейірімділік танытады.

Тұлпар оларды биік шыңдағы үңгірге жеткізеді, онда дана Ақсақал тұрады. Қария балаларға жеті атасын білу мен ата-баба аманатын сақтаудың маңыздылығын түсіндіреді.

Жолда олардың алдынан тау сақшысы — айбатты Барыс шығады. Балалар қорықпастан Барысқа сәлем беріп, дәм ұсынады, бұл қонақжайлылық тау патшасының жүрегін жібітеді.

Кенеттен қатты боран соғып, достарды бір-бірінен айырмақ болады. Олар қолдарын мықтап ұстап, бірлік пен татулықтың күшімен дауылға қарсы тұрады.

Жаңғырық үңгірінің ішінен олар жарқыраған Алтын Шаңырақты табады. Ол тек ізеттілік пен үлкенге құрмет туралы жылы сөздер айтылғанда ғана нұрланып, балалардың қолына түседі.

Достар ауылға Алтын Шаңырақты аман-есен алып келеді. Бүкіл ауыл халқы жиналып, үлкен той жасап, бірлік пен берекенің оралғанын тойлайды.

Содан бері Алтайдың ауылында тыныштық пен бақыт орнапты. Нағыз қазына алтын емес, жүректегі ұлттық құндылықтар мен өзара сыйластық екенін бәрі түсінеді.