ចូលរួមជាមួយបុប្ផា ក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់ដែលចូលចិត្តភាពរញ៉េរញ៉ៃជាងសណ្តាប់ធ្នាប់! រឿងនិទានដ៏រីករាយនេះនឹងនាំអ្នកឆ្លងកាត់ការភ្ញាក់ផ្អើលមួយ នៅពេលដែលការព្រមានរបស់ម្ដាយនាងក្លាយជាការពិត ហើយភ្ញៀវដែលមិននឹកស្មានដល់បានលេចឡើង។ តើបុប្ផានឹងរៀនមេរៀនដ៏សំខាន់មួយអំពីភាពស្អាតស្អំ និងការរៀបចំខ្លួនដែរឬទេ? ស្វែងយល់ពីរបៀបដែលភាពក្លាហាន និងការផ្លាស់ប្ដូរអាចបណ្ដេញភាពខ្ជិលច្រអូសចេញ ហើយនាំមកនូវសេចក្ដីសុខសាន្តក្នុងចិត្ត។
បុប្ផាកំពុងលេងយ៉ាងរីករាយនៅក្នុងបន្ទប់របស់នាង ដែលពោរពេញទៅដោយសំរាម សំបកនំ និងសម្លៀកបំពាក់ដែលគរចោល។ នាងសើចក្អាកក្អាយ ខណៈដែលនាងលោតពីលើគំនរសំលៀកបំពាក់ ហាក់ដូចជាកំពុងលេងល្បែងផ្សងព្រេងក្នុងព្រៃ។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងចូលតាមបង្អួច បំភ្លឺភាពរញ៉េរញ៉ៃទាំងអស់ ប៉ុន្តែបុប្ផាហាក់ដូចជាមិនបានចាប់អារម្មណ៍អ្វីឡើយ។
ម្ដាយរបស់បុប្ផាបានបើកទ្វារបន្ទប់យឺតៗ ហើយឈរមើលដោយទឹកមុខអស់សង្ឃឹម។ គាត់បានព្យាយាមប្រាប់បុប្ផាម្ដងហើយម្ដងទៀតឱ្យរៀបចំបន្ទប់របស់នាងឱ្យមានរបៀបរៀបរយ។ បុប្ផាធ្វើមុខជូរ ហើយងាកចេញ ធ្វើពុតជាមិនបានឮអ្វីទាំងអស់ ខណៈដែលនាងបន្តលេងជាមួយតុក្កតារបស់នាង។
យប់ជ្រៅ បុប្ផាកំពុងដេកលក់យ៉ាងលក់ស្រួលនៅលើគ្រែរបស់នាង ហ៊ុំព័ទ្ធដោយភាពងងឹត និងភាពរញ៉េរញ៉ៃដែលធ្លាប់ស្គាល់។ នាងសុបិនឃើញនាងកំពុងរត់លេងនៅក្នុងវាលផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាត ដោយមិនដឹងពីអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅជុំវិញខ្លួនឡើយ។ ខ្យល់ត្រជាក់ៗបានបក់ចូលតាមបង្អួចដែលបើកចំហរ។
ស្រាប់តែមានស្រមោលខ្មៅដ៏ធំមួយបានលេចឡើងនៅជ្រុងបន្ទប់របស់បុប្ផា។ វាមានរូបរាងខ្ពស់ស្គមស្គាំង ជាមួយនឹងដៃវែងៗដែលលូកចេញពីក្នុងភាពងងឹត។ ភ្នែកក្រហមឆ្អៅមួយគូបានសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់យ៉ាងយឺតៗ ហាក់ដូចជាកំពុងរកមើលអ្វីមួយ។
ប្រេតខ្ពស់ស្គមស្គាំងនោះបានដើរទៅកាន់គំនរសំរាម និងសំបកនំនៅលើឥដ្ឋ។ ដៃវែងៗរបស់វាបានលូកចាប់យកសំបកនំ និងសំរាមផ្សេងៗ ហាក់ដូចជាកំពុងប្រមូលវត្ថុដ៏មានតម្លៃ។ វាស្រែកថ្ងូរតិចៗដោយក្ដីរីករាយ ខណៈដែលវាបន្តរើសសំរាមពីដី។
បុប្ផាភ្ញាក់ឡើងដោយការភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលនាងឃើញប្រេតកំពុងរើសរបស់របរនៅក្បែរគ្រែរបស់នាង។ ភ្នែករបស់នាងបើកធំៗដោយភាពតក់ស្លុត ខណៈដែលនាងមើលទៅសត្វចម្លែកដែលមានភ្នែកក្រហមឆ្អៅ។ បេះដូងរបស់នាងលោតញាប់ញ័រដូចជាស្គរ។
ប្រេតនោះបានងាកមកសម្លឹងមើលបុប្ផាដោយភ្នែកក្រហមឆ្អៅរបស់វា។ វាបានលូកដៃវែងៗរបស់វាទៅកាន់នាង ហើយស្រែកថ្ងូរជាភាសាមួយដែលបុប្ផាស្ទើរតែយល់។ សំឡេងរបស់វាលាន់ឮថា «នេះជាផ្ទះរបស់ខ្ញុំឥឡូវ! ទីនេះកខ្វក់ ខ្ញុំចូលចិត្តណាស់!»
បុប្ផាស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង ហើយលោតចេញពីគ្រែ រត់ទៅរកម្ដាយរបស់នាងដែលកំពុងដេកនៅបន្ទប់ក្បែរនោះ។ ម្ដាយរបស់នាងបានលួងលោមនាងថ្នមៗ ហើយរំឭកនាងពីពាក្យសម្ដីដែលគាត់បាននិយាយអំពីទេវតា និងប្រេត។ បុប្ផាបានយល់ពីកំហុសរបស់នាងហើយ។
នៅព្រឹកបន្ទាប់ បុប្ផាបានភ្ញាក់ពីព្រឹកព្រលឹមដោយស្មារតីថ្មី។ នាងបានចាប់ផ្ដើមសម្អាតបន្ទប់របស់នាងយ៉ាងស្វាហាប់ ចាប់ពីការបោសសម្អាត រហូតដល់ការបោកគក់សំលៀកបំពាក់។ នាងបានរៀបចំរបស់របរទាំងអស់ឱ្យមានរបៀបរៀបរយ ដោយមានស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់នាង។
ទីបំផុត បន្ទប់របស់បុប្ផាបានក្លាយទៅជាស្អាតបាត ភ្លឺថ្លា និងមានរបៀបរៀបរយ។ នាងឈរនៅកណ្ដាលបន្ទប់ដែលស្អាតស្អំរបស់នាង ដោយញញឹមយ៉ាងរីករាយ។ ប្រេតនោះបានបាត់ខ្លួនបាត់ទៅហើយ ហើយបុប្ផាបានដឹងថានាងបានរៀនមេរៀនដ៏សំខាន់មួយ។
រឿង៖ "ខ្មោចប្រេត និងក្មេងស្រីខ្ជិលច្រអូស" កាលពីព្រេងនាយ មានក្មេងស្រីម្នាក់ឈ្មោះ "បុប្ផា"។ បុប្ផា ជាក្មេងស្រីដែលមានមុខមាត់ស្អាតបាត ប៉ុន្តែមានទម្លាប់អាក្រក់មួយគឺ ខ្ជិលច្រអូស និងគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់។ បន្ទប់ដេករបស់នាងពោរពេញទៅដោយសំរាម សំបកនំ និងសម្លៀកបំពាក់ដែលពាក់ហើយគរចោលមិនព្រមយកទៅបោកគក់។ ម្តាយរបស់បុប្ផាតែងតែស្តីបន្ទោសថា៖ "កូនស្រី! ត្រូវចេះរៀបចំផ្ទះសម្បែងឱ្យស្អាត ទើប 'ទេវតា' លោកចូលមកប្រទានពរ និងនាំសិរីសួស្តីមកឱ្យ។ បើកន្លែងណាកខ្វក់ កន្លែងនោះគឺជាកន្លែងនៅរបស់ពួក 'ប្រេត' ឬពពួកបីសាចចង្រៃហើយ"។ បុប្ផា មិនត្រ
