Denizin derinliklerinde renk değiştirebilen sevimli ahtapot Pastel ile neşeli yunus Mavi'nin dostluk dolu dünyasına adım atın. Birlikte saklambaç oynayarak keşfettikleri bu eğlenceli macera, çocukların kalbini ısıtacak ve hayal güçlerini harekete geçirecek.
01 Denizin dibinde, pütür pütür kayaların arasında küçük bir ahtapot yaşardı. Adı Pastel’di. Pastel bütün gün kollarını altına toplar, yosunların arasında kovalamaca oynayan balıkları izlerdi. Bir sabah sarı bir balık hızlıca yanından geçti. Pastel bir kolunu uzattı. Tam “Merhaba!” diyecekken balık uzaklaşıp gitmişti bile. Pastel kolunu yeniden topladı. Rengi yavaş yavaş griye döndü. Kayaların arasında neredeyse görünmez olmuştu. 02 Tam o sırada önünden şimşek gibi bir şey geçti. Kumlar havalandı. Pastel gözlerini yumdu. Ortalık durulup da gözlerini açtığında karşısında uzun bir burun gördü. Bir de ona bakan iki parlak göz. Bu bir yunustu. “Aa! Ben seni kaya sandım!” dedi yunus. Pastel bir kolunu kaldırmak istedi ama yapamadı. “Ben Mavi! Senin adın ne? Kaya mısın, ahtapot musun?” Pastel bir şey diyecek oldu, sonra kayalara biraz daha sokuldu. Mavi acele etmedi. Sessizce bekledi. Bir yandan da burnuyla kumdaki deniz kabuklarını iterek kendine bir oyun bulmuştu. “Pastel,” dedi küçük ahtapot usulca. “Benim adım Pastel.” Mavi oyunu bırakıp Pastel’e döndü. “Merhaba, Pastel!” dedi gülerek. 03 Mavi başını salladı. Bir sağa, bir sola… Burnuna yapışmış bir yosun parçası da onunla birlikte sallanıyordu. Pastel kıkırdadı. “Burnunda yosun var.” Mavi burnunu yüzgecine sürttü. Yosun kurtuldu, süzüldü, süzüldü… ve hop! Pastel’in başına kondu. Bunu gören Mavi’nin kahkahaları baloncuk baloncuk yükseldi. 04 “Sen harika bir saklambaç oyuncusu olurdun!” dedi Mavi. “Seni bu kayaların dibinde fark etmek öyle zordu ki!” Pastel ona hak verdi. Saklambaçta Mavi’nin onu bulması epey zor olurdu. Pastel’in üç küçük kalbi küt küt atmaya başladı. Mavi acaba onunla saklambaç oynar mıydı? “Benimle…” dedi Pastel. Sonra vazgeçti. Mavi acele etmedi. Pastel’in etrafında, burnuyla kabukları birbiri ardına sürmeye devam etti. Sonra burnunu kaldırdı. “Haydi, saklambaç oynayalım!” dedi Mavi. 05 Oyun başladı. Önce Mavi saklanacaktı. Pastel iki koluyla gözlerini kapatıp saymaya başladı: “Bir, iki, üç, dört, beş! Önüm, arkam, sağım, solum, sobe!” Gözlerini açınca yosunların arasında sallanan bir kuyruk gördü. “Burada bir kuyruk var!” dedi. Sonra bir koluyla ağzını kapadı. Sesi çok mu yüksek çıkmıştı? Yosunların içinden hemen Mavi’nin sesi geldi: “O kuyruk benim değil ki!” “Seninmiş! Buldum!” dedi Pastel gülerek. Mavi başını yosunların arasından uzattı. “Ben tamamen saklandım sanıyordum!” 06 Şimdi sıra Pastel’deydi. Kollarını topladı, kayalara iyice sokuldu. Artık tıpatıp bir kayaya benziyordu. Mavi saymayı bitirince yosunların arkasına baktı. Yok. Taşların çevresinde yüzdü. Yok. Sonra biraz dinlenmek için bir kayaya yaslandı. “Hımm… Bu kaya amma da yumuşakmış!” Pastel gülmemek için kendini zor tutuyordu. 07 “Pastel? Neredesin?” Mavi’nin sesi biraz küçülmüştü. Pastel, Mavi onu görsün diye bir kolunu kaldırdı. Ama Mavi görmedi. 08 Pastel bu kez kolunu sonuna kadar uzattı. “Mavi! Buradayım!” diye seslendi Pastel. Kaya grisi yavaş yavaş silindi. Pastel kendi rengine geri döndü. Mavi bir çırpıda yanına geldi. “Pastel! Seni her yerde aradım!” dedi Mavi. Sonra birden durdu. “Bir dakika… O yumuşak kaya sen miydin?” İkisi birden kıkırdadı. Mavi, Pastel’in rengine baktı. “Rengin değişiyor! Bu harika!” dedi. 09 Derken sarı balık yine oradan geçti. Pastel bu kez sarı balığa seslendi: “Merhaba!” Sarı balık durup etrafına bakındı. Pastel kolunu havaya kaldırdı. “Buradayım! Ben Pastel. Saklambaç oynuyoruz. Sen de gelir misin?” “Gelirim!” dedi sarı balık. Bu kez Mavi’yle sarı balık saklandı. Pastel gözlerini kapatıp saymaya başladı. “Bir… iki… üç…” Yosunların arasından bir fısıltı geldi: “Pastel… Kuyruğum dışarıda mı?” Pastel gözlerini açmadan güldü. “Daha bakmadım ki!”
