தாடிச்சேரி கிராமத்தில் அமைதியாக வாழ்ந்த இரு குழுக்களின் புனிதமான பயணத்தைப் பற்றிய தெய்வீகக் காவியம் இது. ஒரே இரவில் தோன்றிய ஒரு கனவு, அவர்களை சூலாயுதமாக மாறிய அக்னி தேவதையைத் தேடி கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. இயற்கையின் சீற்றத்தையும் மனிதர்களின் புறக்கணிப்பையும் கடந்து, சூடாமல் சுவாமியின் அருளால் அவர்கள் எவ்வாறு ஒரு புதிய வழிபாட்டு மரபை நிறுவி, வளமான வாழ்வைப் பெற்றார்கள் என்பதை உணர்வுபூர்வமாக விவரிக்கும் பக்தி நிறைந்த கதை இது.
பழமையான தாடிச்சேரி கிராமத்தில், இரு குழுக்களும் இணக்கத்துடனும் அமைதியுடனும் வாழ்ந்து வந்தனர். ஒரு குழு செல்வம், நிலம், விவசாயம் ஆகியவற்றில் செழித்து விளங்க, மற்றொரு குழுவும் அதே மண்ணில் ஒற்றுமையுடன் தங்கள் வாழ்வை நடத்தினர். அவர்களின் வீடுகள் சிரிப்பொலியாலும், வயல்வெளிகள் உழைப்பாலும் நிரம்பி, எங்கும் மகிழ்ச்சி பொங்கி வழிந்தது.
ஒரு இரவு, அந்த இரு குழுக்களின் தலைவர்களுக்கும் ஒரே நேரத்தில் ஒரு தெய்வீகக் கனவு தோன்றியது. அந்தக் கனவில், திருச்சியின் அருகே உள்ள கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரையில் ஒரு மூங்கில் தோட்டத்தில் தெய்வம் வீற்றிருப்பதாகவும், அதனை ஏழு கன்னிப் பெண்களுடன் சென்று தேட வேண்டும் என்றும் ஓர் அசரீரி ஒலித்தது. இந்த விசித்திரமான செய்தி அவர்களின் ஆழ்மனதில் பதிந்து, ஒரு புதிய பயணத்திற்கு அவர்களைத் தயார்படுத்தியது.
மறுநாள் காலை, கனவின் பொருளை உணர்ந்த இரு குழுக்களும் ஒன்றிணைந்தனர். ஒரு குழுவில் ஒரு கன்னிப் பெண்ணும், மற்றொரு குழுவில் ஆறு கன்னிப் பெண்களும் இருந்தனர். ஏழு இளம் பெண்களும் மாட்டு வண்டிகளில் அமர்ந்து, தெய்வீக ஆற்றல் நிறைந்த கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரையை நோக்கி, நம்பிக்கையுடனும் பக்தியுடனும் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கினர்.
நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரையில் அடர்ந்த மூங்கில் தோப்பை அடைந்தனர். ஆனால், தெய்வம் எங்கு மறைந்திருக்கிறது என்று தெரியாமல், அவர்களின் மனங்களில் குழப்பமும் தேடலும் மேலோங்கின. அடர்ந்த மூங்கில் கானகத்தில், ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு புதிய மர்மத்தை சுமந்து வந்தது.
அப்போது ஒரு அற்புதமான காட்சி அரங்கேறியது: ஒரு வைணவ சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண், அக்னியின் நடுவே நின்று, மெதுவாக ஒரு பிரகாசமான சூலாயுதமாக உருமாறினாள். அந்த அக்னி ஜுவாலைகள் அவளைச் சுற்றிலும் நடனமாட, அவள் தெய்வீக சக்தி கொண்ட சூலாயுதமாக மாறி, அனைவரின் கண்களையும் கவர்ந்தாள். இது ஒரு சாதாரண நிகழ்வு அல்ல, ஒரு மகத்தான தெய்வீக அவதாரம் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.
இந்த அதிசயத்தைக் கண்டு வியந்த குழுவினர், அது சூடாமல் சுவாமியின் அவதாரம் என்பதைப் புரிந்துகொண்டனர். ஒரு குழுவினர் அந்த தெய்வீக சூலாயுதத்தை பக்தியுடன் எடுத்துக்கொண்டனர். மற்றொரு குழுவினர், அந்த பெண்ணின் உடைகள் மற்றும் பொருட்களை ஒரு புனிதமான பெட்டியில் வைத்து, பாதுகாப்பாக எடுத்துச் செல்லத் தொடங்கினர்.
திரும்பும் வழியில், அமைதியான வானம் திடீரென சீற்றம் கொண்டது. கடும் மழை, பயங்கர இடிமின்னல், மற்றும் புயல் ஆகியவை அவர்களைத் தாக்கின. மாட்டு வண்டிகளும், பயணிகளும் இயற்கையின் சீற்றத்தில் நிலைகுலைந்தனர், அவர்களின் மனங்களில் ஒருவித அச்சம் சூழ்ந்தது.
அவர்கள் உதவி தேடி அருகில் உள்ள ஒரு கிராமத்திற்குச் சென்றனர். ஆனால், கிராம மக்கள் புயலின் அச்சத்தால் கதவுகளை அடைத்து, அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்க மறுத்தனர். நிராதரவான நிலையில், குழுவினர் தங்கள் மாட்டு வண்டிகளைச் சுற்றி வைத்து, ஒரு தற்காலிகக் கோட்டையைப் போல அமைத்துக் கொண்டனர்.
அப்போது அங்கே ஒரு மாபெரும் அற்புதம் நிகழ்ந்தது: அந்த வட்டத்திற்குள் ஒரு துளி மழை கூட விழவில்லை. வெளியூர் முழுவதும் மழை கொட்டித் தீர்க்க, வட்டத்திற்குள் இருந்தவர்கள் சூடாமல் சுவாமியின் அருளால் புயலின் சீற்றத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டனர். இது தெய்வத்தின் நேரடி அருள் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்து, பக்திப் பரவசத்தில் ஆழ்ந்தனர்.
பின்னர், அவர்கள் தாடிச்சேரியை அடைந்து, சூலாயுதத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்ய ஒரு அழகிய ஆலயத்தைக் கட்டினர். தினமும் வழிபாடு செய்து, ஆரோக்கியம், ஐஸ்வர்யம், மற்றும் நீண்ட ஆயுள் வேண்டி பிரார்த்தனை செய்தனர். சூடாமல் சுவாமி அவர்களைத் தன் அருளால் ஆசீர்வதித்து, நிறைவான வாழ்வை வாழச் செய்தார், மேலும் அக்கிராமம் அமைதியுடனும் வளத்துடனும் செழித்தது. தொடரும்…
இந்தக் கதையை வரலாற்று காவிய வடிவில், உணர்ச்சி நிறைந்த, ஆன்மிகம் கலந்த, பாரம்பரிய தமிழ் மொழியில் எழுத வேண்டும். யாருடைய தனிப்பட்ட பெயரும் குறிப்பிடக்கூடாது. இரண்டு சமூகங்களையும் "ஒரு குழு" மற்றும் "மற்றொரு குழு" என்று மட்டும் குறிப்பிட வேண்டும். கதை தொடக்கம்: தாடிச்சேரி என்ற ஊரில் இரண்டு பிரிவினரும் சந்தோஷமாகவும் அமைதியாகவும் வாழ்ந்து வந்தனர். ஒரு குழு செல்வம், நிலம், விவசாயம் ஆகியவற்றில் வளமானவர்கள். மற்றொரு குழுவும் அதே ஊரில் ஒற்றுமையுடன் வாழ்ந்தனர். ஒரு நாள் இரவு, அந்த இரண்டு குழுவினருக்கும் ஒரே நேரத்தில் ஒரு தெய்வீக கனவு தோன்றியது. அந்தக் கனவில், திருச்சி அருகிலுள்ள கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரையில் இருக்கும் மூங்கில் தோட்டத்தில் தெய்வம் இருப்பதாகவும், ஏழு கன்னிப் பெண்களுடன் வந்து தேட வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தப்பட்டது. ஒரு குழுவில் ஒரு பெண் மட்டும் இருந்தார். மற்றொரு குழுவில் ஆறு பெண்கள் இருந்தனர். இரு குழுவினரும் ஒன்றிணைந்து ஏழு கன்னிப் பெண்களுடன் மாட்டுவண்டியில் பயணம் தொடங்கினர். அவர்கள் கொள்ளிடம் ஆற்றங்கரையிலுள்ள மூங்கில் தோட்டத்தை அடைந்தபோது, தெய்வத்தை எங்கு தேடுவது என்று தெரியாமல் குழம்பினர். அப்போது, ஒரு வைணவ சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண் அக்னியில் எரிந்து கொண்டு சூலாயுதமாக (🔱) மாறுவதை கண்டனர். அந்த அதிசயத்தை கண்டு, அது தெய்வ அவதாரம் என்பதை உணர்ந்தனர். ஒரு குழு அந்த சூலாயுதத்தை எடுத்துக் கொண்டனர். மற்றொரு குழு அந்த பெண்ணின் உடைகள் மற்றும் பொருட்களை ஒரு பெட்டியில் வைத்து எடுத்துச் சென்றனர். திரும்பும் வழியில் கடும் மழை, இடிமின்னல், புயல் ஆகியவை தாக்கின. அவர்கள் உதவி கேட்டு ஒரு கிராமத்துக்குச் சென்றனர். ஆனால் யாரும் பாதுகாப்பளிக்கவில்லை. அப்போது அவர்கள் மாட்டுவண்டிகளை சுற்றி வைத்து ஒரு கோட்டை போல அமைத்தனர். அங்கே ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது — அந்த வட்டத்தின் உள்ளே ஒரு துளி மழை கூட விழவில்லை. அது சூடாமல் சாமியின் அருள் சக்தி. பின்னர் அவர்கள் தாடிச்சேரியை அடைந்து, ஒரு ஆலயம் கட்டி சூலாயுதத்தை பிரதிஷ்டை செய்தனர். தினமும் வழிபாடு செய்து ஆரோக்கியம், ஐஸ்வர்யம், நீண்ட ஆயுள் வேண்டி பிரார்த்தனை செய்தனர். சூடாமல் சாமி அவர்களை அருளால் ஆசீர்வதித்து, மனநிறைவுடன் வாழ வைத்தார். இவ்வாறு அவர்கள் அமைதியான, வளமான வாழ்க்கை வாழ்ந்தனர். இது "சூடாமல் சாமி வரலாறு" – முதல் பகுதி. கதை எழுத்து நடை: - காவிய பாணி - ஆன்மிக அதிர்வுடன் - சினிமா காட்சிப்படியாக - உணர்ச்சி மற்றும் பக்தி கலந்ததாக - குறைந்தது 1500 வார்த்தைகள் - அத்தியாய வடிவில் எழுத வேண்டும் - முடிவில் “தொடரும்…” என்று குறிப்பிட வேண்டும்
