Батыр ана

Сауле кішкентай ғана еді, бірақ оның көздерінен үлкен ақылдылық көрінетін. Ол әкесі Оралбай мен анасы Зинаны қатты жақсы көретін. Олардың үйі әрқашан күлкі мен қуанышқа толы болатын.

Бір күні, қайғылы жағдай болып, әкесі мен анасы дүниеден өтті. Сауле және оның төрт аға-әпкелері Жамбыл, Жанибек, Бақыт, Бағила жетім қалды. Енді олар бір-біріне ғана сене алатын.

Жамбыл ең үлкені болғандықтан, ол барлық жауапкершілікті өз мойнына алды. Ол жұмыс істеп, отбасын асырауға тырысты. Кішкентай Сауле оған қолдан келгенше көмектесті.

Жанибек ақылды бала болды, ол сабақтарын жақсы оқыды және болашақта үлкен жетістіктерге жетуді армандады. Ол Саулені де оқуға шақырды.

Бақыт өте мейірімді және жанашыр еді. Ол әрқашан барлығына көмектесуге дайын тұратын. Сауле одан адамдарға жақсылық жасауды үйренді.

Бағила ең кішкентайы болғандықтан, барлығы оны қатты жақсы көретін. Сауле оны еркелетіп, қамқорлық жасады. Олар бірге ойнап, күліп, уақыт өткізетін.

Уақыт өте келе, балалар өсіп, үлкен азаматтар болды. Жамбыл жақсы жұмысқа орналасты, Жанибек университетке түсті, Бақыт дәрігер болды, Бағила мұғалім болды.

Сауле де өзінің арманына жетті. Ол суретші болды және оның суреттері бүкіл әлемге танымал болды. Ол әрқашан отбасының қолдауына риза болды.

Олар әкесі мен анасының рухын әрқашан есте сақтады. Олар бір-бірін жақсы көріп, қолдап, бірге өмір сүрді. Олардың отбасы әрқашан ең маңыздысы болды.

Сауле өзінің отбасы туралы кітап жазды. Ол кітапта олардың басынан өткен қиындықтар мен қуаныштар туралы баяндады. Бұл кітап көптеген адамдарға шабыт берді және отбасылық құндылықтарды бағалауға шақырды.