Жаңбырға айналған бұлт

Таңның алғашқы сәулесі түскен кезде, Ақтұмсық деген кішкентай бұлт аспанда ойнап жүрді. Ол өте әдемі және ақ-сары түсті болатын. Ақтұмсық жаңбыр болып жерге түсуді армандайтын.

Ақтұмсық жаңбыр болуды қатты қалайтын, бірақ қорқатын. Ол: «Жоғалып кетем бе?» деп ойлайтын. Оның жүрегі толқып, көңілі алаңдаушылықпен толы болатын.

Бір күні Ақтұмсық төменде өсіп тұрған жалғыз кішкентай гүлді байқады. Гүлдің жапырақтары қурап бара жатты. Күннің ыстығынан ол солып қалғандай көрінді.

Ақтұмсық гүлді құтқару керек екенін түсінді. Ол батылдық жинап, жаңбырға айналуға дайындалды. Бұлттың жүрегі дүрсілдеп, алаңдаушылық сезімі басылды.

Ақтұмсық жаңбырға айналып, жерге тамшылар болып түсе бастады. Тамшылар гүлдің жапырақтарына тиіп, оны суғара бастады. Жерге түскен әрбір тамшы гүлге өмір сыйлады.

Жаңбыр тоқтаған кезде, гүл қайта жайқалып, әдемі, түрлі-түсті болып гүлдеді. Ақтұмсық қуанып, өзінің жақсылық жасағанын сезді.

Сол сәттен бастап Ақтұмсық өзіне ұнаған нәрсе үшін өзгеруден қорықпауға бел буды. Ол әрқашан жаңбыр болып, жерге өмір сыйлауға дайын болды.

Күндер өте берді, Ақтұмсық аспанда ойнап, жаңбыр болып жерге түсті. Ол енді жоғалудан қорықпайтын, керісінше, өзінің әрбір тамшысымен жақсылық жасауға тырысатын.

Жердегі барлық гүлдер Ақтұмсықтың жаңбырынан жайнап, әдемі болып өсті. Олар Ақтұмсыққа ризашылықтарын білдіріп, оған рахмет айтты.

Ақтұмсық өзінің арманына жетіп, ең бастысы, өзгерістен қорықпау керектігін түсінді. Ол әрқашан жақсылық жасап, барлығына қуаныш сыйлайтын кішкентай бұлт болып қалды.