ஒரு கிராமத்துச் சிறுவன் காயமடைந்த அணில் குட்டியைக் காப்பாற்றி வளர்க்கும் நெகிழ்ச்சியான கதை. இயற்கையின் மீதான அன்பு மற்றும் உண்மையான நட்பின் ஆழத்தை இந்த அழகிய சித்திரக்கதை விளக்குகிறது, இது குழந்தைகளை நிச்சயம் கவரும்.
அழகான பசுமையான கிராமத்தில், கண்ணன் என்ற சிறுவன் ஒரு பெரிய ஆலமரத்தின் அடியில் மகிழ்ச்சியாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். மாலை நேரத்து சூரிய ஒளி மரக்கிளைகளின் வழியாகப் பொன்னிறமாகப் பிரகாசித்தது, பறவைகள் தங்கள் கூடுகளுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தன.
திடீரென்று, அருகில் இருந்த புதருக்குள் இருந்து ஒரு மெல்லிய அழுகுரல் கேட்டது. கண்ணன் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிச் சென்று பார்த்தபோது, ஒரு சிறிய அணில் குட்டி காலில் காயத்துடன் பயந்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.
கண்ணன் மிகுந்த இரக்கத்துடன் அந்த அணில் குட்டியை மெதுவாகத் தன் கைகளில் எடுத்துக்கொண்டான். அவன் அதைத் தன் வீட்டிற்குப் பாதுகாப்பாகக் கொண்டு வந்து, ஒரு மென்மையான துணியில் படுக்க வைத்தான்.
வீட்டிற்கு வந்ததும், கண்ணன் ஒரு சிறிய கிண்ணத்தில் பாலை எடுத்து அந்த அணில் குட்டிக்கு மெதுவாக ஊட்டினான். பின்னர், தன் பாட்டியின் உதவியுடன் அதன் காயத்திற்கு மூலிகை மருந்து போட்டான்.
சில நாட்களில், அந்த அணில் குட்டி முழுமையாகக் குணமடைந்து, கண்ணனின் வீட்டைச் சுற்றித் துள்ளி குதித்து ஓடியது. கண்ணன் அதற்கு 'சிட்டு' என்று பெயரிட்டான், அது அவனது தோளின் மீது ஏறி அமர்வதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டது.
கண்ணனும் சிட்டுவும் கிராமத்து வயல்வெளிகளிலும், ஆற்றங்கரையிலும் ஒன்றாக ஓடிப் பிடித்து விளையாடினார்கள். கிராம மக்கள் அனைவரும் அந்தச் சிறுவனுக்கும் அணிலுக்கும் இடையே இருந்த அபூர்வமான நட்பைப் பார்த்து வியந்தார்கள்.
ஒரு நாள் மாலை, வானம் இருண்டு கருமேகங்கள் சூழ்ந்து, பலத்த இடி மின்னலுடன் மழை பெய்யத் தொடங்கியது. இடி முழக்கத்தைக் கேட்டு பயந்துபோன சிட்டு, கண்ணனை விட்டுத் திசை தெரியாமல் எங்கேயோ ஓடி மறைந்தது.
மழை நின்ற பிறகு, கண்ணன் அங்கும் இங்கும் ஓடி 'சிட்டு! சிட்டு!' என்று கத்திக்கொண்டே தேடினான். அவனது கண்கள் கலங்கி இருந்தன, தன் நண்பனை காணாத சோகம் அவன் முகத்தில் தெரிந்தது.
நீண்ட நேரத் தேடலுக்குப் பிறகு, கிராமத்து பழைய கோயிலின் ஓரத்தில் சிட்டு நனைந்துபோய் நடுங்கிக் கொண்டிருப்பதை கண்ணன் கண்டான். அவன் மகிழ்ச்சியுடன் ஓடிச் சென்று அதை வாரித் தன் நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டான்.
அன்று இரவு, நிலா வெளிச்சத்தில் கண்ணனும் சிட்டுவும் வீட்டின் திண்ணையில் அமர்ந்து வானத்தைப் பார்த்தார்கள். உண்மையான அன்பு யாரையும் கைவிடாது என்பதை உணர்ந்தவாறு, இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் உறங்கச் சென்றார்கள்.
Tamil version of story book
