Teddy wil terug in bed

Het is nacht. In de slaapkamer is het stil en rustig. Het kindje slaapt diep onder een dikke, warme deken. Op het zachte bed liggen vier knuffels dicht tegen elkaar aan, alsof ze elkaar warm houden. Teddy het beertje ligt in het midden, warm en veilig. Naast hem liggen Bibi de koe, Ollie de olifant en Tijgertje de tijger. Ze liggen allemaal rustig naast elkaar. Buiten is het nog koud, want de winter is bijna voorbij. De wind waait zachtjes langs het raam. Plotseling rolt Teddy een klein stukje. Nog een stukje… hij merkt het zelf bijna niet. En dan nog een stukje… En boem. Teddy valt zachtjes uit bed en landt op de vloer. “Brrr,” bibbert Teddy terwijl hij opstaat. De vloer is ijskoud aan zijn pootjes. Hij kijkt omhoog naar het hoge bed waar zijn vriendjes nog liggen. “Ik wil terug,” fluistert hij een beetje bang. Bibi steekt haar hoofd voorzichtig over de rand van het bed en kijkt naar beneden. “O, Teddy! Dat komt goed,” zegt ze vrolijk. “Maak je geen zorgen. Wij helpen je wel.” Tijgertje springt meteen op van enthousiasme. “Ik weet iets!” roept hij blij. Hij pakt de deken met zijn pootjes en laat die langzaam naar beneden hangen. “Je kunt eraan omhoog klimmen!” zegt hij trots. Voorzichtig pakt Teddy de deken vast. Hij zet één poot erop… en dan de andere. Maar oeps! De deken glijdt naar beneden. Teddy glijdt mee en ploft weer zacht op de vloer. “Dat was spannend,” zegt Teddy zachtjes. Hij kijkt een beetje sip. Hij voelt zich een beetje verdrietig. “Goed geprobeerd,” zegt Bibi lief. “Je was heel dapper.” Dan ziet Teddy een stoel naast het bed staan. “Misschien helpt de stoel,” zegt hij hoopvol. Hij schuift de stoel langzaam dichterbij met al zijn kracht. Maar de stoel wiebelt een beetje… en bam! De stoel valt om. Teddy schrikt van het harde geluid. Zijn hart klopt snel. “Het lukt niet,” zucht hij verdrietig. Ollie blijft rustig liggen en denkt even goed na. Hij kijkt rustig rond in de kamer. “Misschien kunnen we iets bouwen,” zegt hij slim. Teddy kijkt naar de vloer en ziet een berg kleding liggen. Pyjama’s, sokken en een warme trui. Hij stapelt alles netjes op elkaar. “Dit wordt mijn klimberg,” zegt hij hoopvol. Teddy klimt omhoog over de zachte stapel kleding. Maar net als hij bijna bij het bed is, merkt hij dat de berg nog te laag is. Hij kan er net niet bij. Teddy gaat zitten op de vloer. Zachtjes begint hij te snikken. “Ik kan het niet alleen,” snikt hij. Bibi glimlacht vriendelijk. “Dat hoeft ook niet,” zegt ze zacht. Ollie knikt langzaam. “Samen zijn we sterker,” zegt hij rustig. Tijgertje krijgt plots een idee. “We maken een ladder!” roept hij enthousiast. De knuffels houden elkaar stevig vast. Ollie houdt Bibi en Tijgertje stevig vast zodat niemand kan vallen. Bibi staat voorzichtig op zijn rug en houdt Tijgertje vast. Tijgertje hangt onderaan en reikt zijn poot zo ver mogelijk naar Teddy. “Kom maar, Teddy,” zegt Tijgertje. Met een beetje hulp klimt Teddy omhoog. Stap voor stap gaat hij naar boven. En dan… plof! Teddy ligt weer veilig op het bed. “Het is gelukt!” juicht Tijgertje blij. Teddy kruipt meteen tussen zijn vriendjes. Het bed voelt weer warm en zacht. “Dank jullie wel,” zegt hij blij. “Vrienden helpen elkaar,” zegt Bibi. Samen vallen ze weer rustig in slaap, veilig en tevreden, dicht tegen elkaar aan. 🌙🐻